Article in New York Times: Rhetorical excess undercuts the case against global warming

Mandag 3. sept. 2012 POLITIKEN

Af Kristian Klarskov

Før valget ville S-SF spare 100 mio. kr. på et opgør med »borgerlige debattører« på statsstøtte. Nu er projektet opgivet. Bjørn Lomborg og en værdikommission blev de eneste ofre. Besparelse: 12 mio. kr.

Przesadzając straszymy dzieci – wierzą one, że nie mają przyszłości i że nastąpi koniec świata. Stałe pokazywanie w popularnych mediach przerażających historii o globalnym ociepleniu straszy niepotrzebnie. Co gorsza, przeraża nasze dzieci. Słynne jest odmalowanie podniesienia poziomu morza (o sześć metrów) przez Ala Gore’a, niemal całkowicie zalewające Florydę, Nowy Jork, Holandię, Bangladesz i Szanghaj, mimo że ONZ stwierdza, iż nic takiego się nie zdarzy i szacuje, że poziom wód podniesie się, ale dwudziestokrotnie mniej.

Across the world, politicians are going out of their way to promise fantastically expensive climate policies. President Biden has promised to spend $500 billion each year on climate — about 13 percent of the entire federal revenue. The European Union will spend 25 percent of its budget on climate.

Most rich countries now promise to go carbon-neutral by mid-century. Shockingly, only one country has made a serious, independent estimate of the cost: New Zealand found it would optimistically cost 16 percent of its GDP by then, equivalent to the entire current New Zealand budget.